საგადასახადო რეგულაციების სიმარტივე, სავალუტო კონტროლის არარსებობა და კომპანიის სწრაფი რეგისტრაცია საქართველოში იზიდავს მეწარმეებს ევროპიდან და დსთ-დან. ეს სტატია წარმოადგენს ამომწურავ გზამკვლევს ყველა მეწარმისთვის — მიუხედავად იმისა, ხართ ინდივიდუალური მეწარმე, მცირე ბიზნესის მფლობელი თუ საერთაშორისო პროექტის დამწყები.
საქართველოში ინდივიდუალურ მეწარმეებს შეუძლიათ ისარგებლონ შემცირებული საგადასახადო განაკვეთებით, ხოლო IT, ლოგისტიკისა და ექსპორტის სექტორის კომპანიებს შეუძლიათ მიიღონ სპეციალური სტატუსები — როგორიცაა მცირე ბიზნესის სტატუსი, ვირტუალური ზონა ან თავისუფალი ინდუსტრიული ზონა (თიზ) — საგადასახადო ვალდებულებების ეფექტური ოპტიმიზაციისთვის.
რა გადასახადებს იხდის ბიზნესი საქართველოში?
საქართველოს საგადასახადო სისტემა შექმნილია სამეწარმეო გამოცდილების გასამარტივებლად. არსებობს მხოლოდ რამდენიმე ძირითადი გადასახადი, რომლებიც ხასიათდება გამჭვირვალე და ლოგიკური გაანგარიშების მექანიზმებით.
ძირითადი გადასახადები კომპანიებისთვის
მოგების გადასახადი — 15%, მაგრამ მხოლოდ განაწილებულ მოგებაზე;
დამატებული ღირებულების გადასახადი (დღგ) — 18%, რომელიც გამოიყენება სარეგისტრაციო ზღვარის მიღწევისას ან გარკვეული სახის ბიზნეს საქმიანობისთვის;
საშემოსავლო გადასახადი დასაქმებულთა ხელფასებზე — 20%;
საპენსიო შენატანები — 2% დასაქმებულისგან + 2% დამსაქმებლისგან;
დივიდენდები — 5% როგორც რეზიდენტებისთვის, ისე არარეზიდენტებისთვის;
ქონების გადასახადი — განაკვეთი დამოკიდებულია მუნიციპალიტეტზე და არ ვრცელდება ყველა სუბიექტზე.
მცირე კომპანიების უმეტესობისთვის მთავარი პრიორიტეტია მოგების გადასახადი, დღგ და ინდივიდუალური მეწარმის (იპ) საგადასახადო რეჟიმები.
მოგების გადასახადი და „ესტონური მოდელი“
საქართველოს საგადასახადო სისტემის განმსაზღვრელი მახასიათებელია ის, რომ მოგების გადასახადი გადაიხდება მხოლოდ მოგების განაწილების დროს. ეს არის ცნობილი „ესტონური მოდელი“.
თუ კომპანია გამოიმუშავებს მოგებას, მაგრამ მას შემდეგი გზებით იყენებს:
რეინვესტირება განვითარებასა და მასშტაბირებაში;
საოპერაციო ხარჯების დაფარვა;
საბანკო ანგარიშზე შენახვა ან აღჭურვილობის შეძენა; — საგადასახადო განაკვეთი შეადგენს 0%-ს.
15%-იანი გადასახადი წარმოიშობა მხოლოდ დივიდენდების გაცემისას ან ისეთი ტრანზაქციების განხორციელებისას, რომლებსაც საქართველოს კანონმდებლობა მიიჩნევს მოგების განაწილებად.
უპირატესობები
იძლევა კაპიტალიზაციის გაზრდისა და ბიზნესის მასშტაბირების შესაძლებლობას მოგების რეინვესტირების გზით.
ძალზე ხელსაყრელია იმ კომპანიებისთვის, რომლებსაც აქვთ უკუგების ხანგრძლივი პერიოდი, როგორიცაა სტარტაპები და პროექტები, რომლებიც მაშინვე არ ხდებიან მომგებიანები. ეს რეჟიმი ეხმარება საბრუნავი კაპიტალის შენარჩუნებაში, ნაცვლად მისი გადასახადებისკენ მიმართვისა ზრდის საწყის ეტაპზე.
ინდივიდუალური მეწარმეების და მცირე ბიზნესის დაბეგვრა
საქართველოში ინდივიდუალურ მეწარმეებს (იპ) შეუძლიათ აირჩიონ რამდენიმე საგადასახადო რეჟიმიდან ერთ-ერთი: მიკრო ბიზნესი (0%), მცირე ბიზნესი (1%) ან სტანდარტული რეჟიმი (20%). ძირითადი განსხვავებები მდგომარეობს წლიურ ბრუნვაში, თანამშრომლების აყვანის შესაძლებლობასა და ბიზნეს საქმიანობის კონკრეტულ სახეში.
მიკრო ბიზნესი (0%)
გამოსადეგია ინდივიდუალური მეწარმეებისთვის დაბალი ბრუნვით.
წლიური ბრუნვა: 30,000 ლარამდე.
დასაქმებულები: პერსონალის დაქირავება აკრძალულია.
საგადასახადო განაკვეთი: 0% სამეწარმეო საქმიანობიდან მიღებულ შემოსავალზე.
აღრიცხვა: უმარტივესი ფორმა — საჭიროა მხოლოდ შემოსული თანხების კონტროლი და ტრანზაქციის დოკუმენტების შენახვა.
მცირე ბიზნესი (1%)
ეს არის ყველაზე პოპულარული რეჟიმი მომსახურების სფეროს წარმომადგენლებისთვის და მათთვის, ვინც საერთაშორისო კლიენტებთან მუშაობს. ვინაიდან გადასახადი იანგარიშება მთლიანი შემოსავლიდან, ბუღალტერია გამარტივებულია — არ არის საჭირო თითოეული ხარჯის აღრიცხვა და დასაბუთება საგადასახადო ბაზის შესამცირებლად.
წლიური ბრუნვა: 500,000 ლარამდე.
საგადასახადო განაკვეთი: 1% მთლიანი შემოსავლიდან (იანგარიშება საერთო ბრუნვაზე ხარჯების გამოკლების გარეშე).
იდეალურია: მომსახურებისთვის, კონსალტინგისთვის, IT სფეროსთვის, კრეატიული ინდუსტრიებისა და უცხოურ კლიენტებთან მომუშავე პროექტებისთვის.
შეზღუდვები: ეს სტატუსი არ არის ხელმისაწვდომი ყველა სექტორისთვის. გარკვეული საქმიანობები (მაგალითად, ვაჭრობის ზოგიერთი სახეობა, მშენებლობა, აზარტული თამაშები, ალკოჰოლი/თამბაქო და ა.შ.) ამოღებულია სიიდან. რეკომენდებულია საქმიანობის კოდის გადამოწმება რეგისტრაციამდე.
ლიმიტის გადაჭარბება: თუ ბრუნვა აჭარბებს ზღვარს, განაკვეთი ჩვეულებრივ იზრდება 3%-მდე ლიმიტის ზემოთ არსებულ ნაწილზე. განმეორებითმა დარღვევამ შეიძლება გამოიწვიოს სტატუსის დაკარგვა და სტანდარტულ რეჟიმზე გადასვლა.
სტანდარტული რეჟიმი ინდივიდუალური მეწარმეებისთვის (20%)
ეს ვარიანტი ჩვეულებრივ აირჩევა იმ შემთხვევაში, თუ ვერ აკმაყოფილებთ 0–1%-იანი სტატუსების პირობებს ან თუ თქვენს ბიზნესს აქვს მაღალი გამოსაქვითი ხარჯები.
საგადასახადო განაკვეთი: 20% წმინდა მოგებიდან — იანგარიშება როგორც მთლიანი შემოსავალი მინუს დოკუმენტურად დადასტურებული ბიზნეს ხარჯები.
მოთხოვნა: ყველა ხარჯი უნდა იყოს დადასტურებული შესაბამისი დოკუმენტაციით (ინვოისები, ჩეკები და ა.შ.).
ანგარიშგება და დოკუმენტაცია
ანგარიშგება წარედგინება შემოსავლების სამსახურის ონლაინ პორტალის მეშვეობით. გამარტივებული რეჟიმების პირობებშიც კი, აუცილებელია ძირითადი ფინანსური დისციპლინის დაცვა: აღრიცხეთ ყველა შემოსავალი, შეინახეთ დამადასტურებელი დოკუმენტები და გამოსწერეთ ინვოისები. ეს სასიცოცხლოდ მნიშვნელოვანია საბანკო შესაბამისობისთვის (კომპლაენსისთვის) და საგადასახადო ორგანოების მხრიდან ნებისმიერ შეკითხვაზე პასუხის გასაცემად.
დღგ საქართველოში: ვინ არის ვალდებული გადაიხადოს?
დღგ-ის სტანდარტული განაკვეთი შეადგენს 18%-ს.
საქართველოში დღგ არ გამოიყენება ნაგულისხმევად — ის წარმოიშობა მას შემდეგ, რაც ბიზნესი მიაღწევს ბრუნვის კონკრეტულ ზღვარს. წესები იდენტურია როგორც ინდივიდუალური მეწარმეებისთვის (იპ), ისე იურიდიული პირებისთვის.
როდის არ გამოიყენება დღგ
ბრუნვის ზღვარი: დღგ არ გამოიყენება მანამ, სანამ თქვენი ბრუნვა არ გადააჭარბებს 100,000 ლარს ნებისმიერი ზედიზედ 12 თვის განმავლობაში.
გათავისუფლება: გარკვეული ოპერაციები თავისუფლდება დღგ-სგან — ყველაზე ხშირად ეს მოიცავს სპეციფიკურ ფინანსურ მომსახურებას, იჯარის/ლიზინგის გარკვეულ სახეებს და სხვა.
მომსახურება უცხოელი კლიენტებისთვის: თუ მომსახურება მიჩნეულია ქვეყნის ფარგლებს გარეთ გაწეულად, საქართველოში დღგ ან საერთოდ არ წარმოიშობა, ან გამოიყენება ნულოვანი (0%) განაკვეთი.
როდის ხდება დღგ-ის რეგისტრაცია სავალდებულო
როდესაც დღგ-ით დასაბეგრი ოპერაციების ბრუნვა ნებისმიერი ზედიზედ 12 კალენდარული თვის განმავლობაში აჭარბებს 100,000 ლარს.
მსხვილი ტრანზაქციები: თუ ერთი დასაბეგრი ტრანზაქცია აჭარბებს 100,000 ლარს, დღგ-ის რეგისტრაციის ვალდებულება წარმოიშობა დაუყოვნებლივ.
აქციზური საქონელი: ბიზნესები, რომლებიც ვაჭრობენ აქციზური საქონლით (ალკოჰოლი, თამბაქო, საწვავი და ა.შ.), როგორც წესი, ვალდებულნი არიან დარეგისტრირდნენ დღგ-ის გადამხდელად მიწოდების დაწყებამდე.
დღგ-ის ნებაყოფლობითი რეგისტრაცია
თქვენ შეგიძლიათ აირჩიოთ დღგ-ის ნებაყოფლობითი რეგისტრაცია. ეს, როგორც წესი, ხდება მაშინ, როდესაც მუშაობთ ქართველ კონტრაქტორებთან, რომლებიც ითხოვენ დღგ-ის ანგარიშ-ფაქტურებს, ან როდესაც ბიზნესს აქვს მნიშვნელოვანი შესყიდვები და მისთვის ხელსაყრელია დღგ-ის ჩათვლის მიღება. თუმცა, გთხოვთ გაითვალისწინოთ, რომ მიკრო ბიზნესის სტატუსის მქონე პირებს არ აქვთ დღგ-ის გადამხდელად რეგისტრაციის უფლება.
ხელფასები, თანამშრომლები და დივიდენდები
ხელფასები და თანამშრომლები
საქართველოში სახელფასო გადასახადების ტვირთი შედგება დასაქმებულისგან დაკავებული და დამსაქმებლის მიერ გადახდილი შენატანებისგან:
20% საშემოსავლო გადასახადი: იკავებს დამსაქმებელი დარიცხული (Gross) ხელფასიდან და გადარიცხავს ბიუჯეტში.
2% დასაქმებულის საპენსიო შენატანი: დაკავებული დარიცხული ხელფასიდან.
2% დამსაქმებლის საპენსიო შენატანი: იხდის კომპანია დამატებით, დარიცხული ხელფასის ზემოთ.
დივიდენდები
დივიდენდების დაბეგვრა ხდება მხოლოდ მოგების განაწილების დროს. მანამ, სანამ მოგება რჩება კომპანიაში და გამოიყენება როგორც საბრუნავი კაპიტალი, გადასახადები არ ირიცხება.
15% მოგების გადასახადი: გამოიყენება განაწილებულ მოგებაზე „ესტონური მოდელის“ შესაბამისად.
5% დივიდენდის გადასახადი: გამოიყენება ფიზიკურ პირზე გადახდისას (როგორც რეზიდენტებისთვის, ისე არარეზიდენტებისთვის; ორმაგი დაბეგვრის თავიდან აცილების შესახებ შეთანხმებამ (DTAA) შესაძლოა შეამციროს ეს განაკვეთი).
შეღავათიანი საგადასახადო რეჟიმები: სად გადავიხადოთ ნაკლები
საქართველო სთავაზობს რამდენიმე სპეციალურ საგადასახადო რეჟიმს, რომლებიც მორგებულია ტექნოლოგიურ და საერთაშორისო საწარმოებზე.
საერთაშორისო კომპანიის სტატუსი
სტატუსი ხელმისაწვდომია იმ ბიზნესებისთვის, რომელთა კლიენტები იმყოფებიან საქართველოს ფარგლებს გარეთ. ყველაზე ხშირად ესენი არიან პროგრამული უზრუნველყოფის შემუშავებით, კონსალტინგით, აუთსორსინგით, ციფრული მარკეტინგით, ფინანსური ან ლოგისტიკური მხარდაჭერით დაკავებული კომპანიები. ეს რეჟიმი კომპანიებს საშუალებას აძლევს გადაიხადონ უფრო დაბალი გადასახადები სტანდარტულ სისტემასთან შედარებით.
ძირითადი საგადასახადო შეღავათები:
მოგების გადასახადი — 5% (15%-ის ნაცვლად);
საშემოსავლო გადასახადი — 5% დასაქმებულთა ხელფასებზე (20%-ის ნაცვლად);
დივიდენდის გადასახადი — 0%;
დღგ-ის არარსებობა საქართველოს ფარგლებს გარეთ ექსპორტირებულ მომსახურებაზე;
ქონების გადასახადის არარსებობა აქტივებზე.
სტატუსის მისაღებად კომპანია უნდა იყოს რეგისტრირებული საქართველოში და აკმაყოფილებდეს რამდენიმე პირობას:
ეწეოდეს საერთაშორისო ბიზნესსაქმიანობას;
ასაქმებდეს ადგილობრივ პერსონალს და აწარმოებდეს გამჭვირვალე აღრიცხვას;
მიიღოს ოფიციალური დასტური ფინანსთა სამინისტროსგან.
საერთაშორისო კომპანიის სტატუსი მოქმედებს განუსაზღვრელი ვადით, სანამ კომპანია აგრძელებს კრიტერიუმების დაკმაყოფილებას. თუმცა, სტატუსი შეიძლება გაუქმდეს, თუ ბიზნესი დაიწყებს მუშაობას უპირატესად ქართველ კლიენტებთან ან ვერ უზრუნველყოფს სათანადო დოკუმენტაციის წარმოებას.
უცხოელ კონტრაგენტებთან მუშაობისას, საქართველოში ბევრი კომპანია იყენებს კრიპტოს ანგარიშსწორებისთვის. როდესაც საჭიროა თანხების ოფიციალურად მიღება ქართულ საბანკო ანგარიშზე ან მოგების ფიატურ ვალუტაში გატანა, ტრანზაქციის გამჭვირვალობას გადამწყვეტი მნიშვნელობა აქვს.
Werty, ლიცენზირებული კრიპტო გადამცვლელი საქართველოში, გეხმარებათ კრიპტოს გადაცვლაში ქართული ბანკების მოთხოვნების გათვალისწინებით. Werty გთავაზობთ:
ნაღდი ფულის მიღებასა და გაცემას თბილისისა და რუსთავის ოფისებში;
ოფიციალურ საბანკო გადარიცხვებს;
გადაცვლას იურიდიული პირის ანგარიშიდან შესაბამისი დოკუმენტაციის მომზადებით;
ონლაინ მოთხოვნების დამუშავებას (ჩვეულებრივ 2 წუთში, ან რამდენიმე საათში, თუ კლიენტი და გადამცვლელი სხვადასხვა ბანკით სარგებლობენ);
ვერიფიკაციის სწრაფ პროცესს (პასპორტი, სელფი, მოკლე კითხვარი — დაახლოებით 5 წუთი).
თუ გადაცვლამდე გესაჭიროებათ კონსულტაცია — დატოვეთ მოთხოვნა ქვემოთ მოცემულ ფორმაში ან მისწერეთ ჩვენს მენეჯერს WhatsApp-ში; ჩვენ გიპასუხებთ ერთი სამუშაო დღის განმავლობაში.
ვირტუალური IT ზონა საქართველოში
ირტუალური IT ზონა არის კიდევ ერთი სპეციალური რეჟიმი საქართველოში ბიზნესის მხარდასაჭერად. ნებისმიერი კომპანია ან ინდივიდუალური მეწარმე, რომელიც რეგისტრირებულია საქართველოში და ეწევა პროგრამული უზრუნველყოფის შემუშავებას, IT კონსალტინგს ან ციფრული მომსახურების ექსპორტს, შეიძლება გახდეს ვირტუალური ზონის მონაწილე.
საერთაშორისო კომპანიის რეჟიმისგან განსხვავებით, ვირტუალური ზონა არ ამცირებს საშემოსავლო გადასახადს დასაქმებულებისთვის — ის ძირითადად ვრცელდება კომპანიის მოგებაზე. მიუხედავად ამისა, ბევრი IT ფრილანსერი და სტარტაპი ირჩევს ამ ვარიანტს, რადგან ის სთავაზობს გადასახადებისგან თავისუფალ ექსპორტს და შესაბამისობის (კომპლაენსის) სიმარტივეს.
ძირითადი უპირატესობები:
0% მოგების გადასახადი პროგრამული უზრუნველყოფის შემუშავებიდან და ციფრული ექსპორტიდან მიღებულ შემოსავალზე;
0% დღგ ტრანსსასაზღვრო ტრანზაქციებზე;
საბაჟო გადასახადების არარსებობა ციფრულ მომსახურებაზე;
გამარტივებული ბუღალტრული აღრიცხვა და ანგარიშგება.
საგადასახადო შეღავათი ვრცელდება მხოლოდ საზღვარგარეთიდან მიღებულ შემოსავალზე. თუ კომპანია ყიდის პროგრამულ უზრუნველყოფას ან ეწევა IT მომსახურებას საქართველოს შიგნით, გამოიყენება სტანდარტული გადასახადები.
ვირტუალური ზონის სერტიფიკატს არ აქვს ვადის ამოწურვის თარიღი და ძალაში რჩება მანამ, სანამ კომპანია აგრძელებს საქმიანობას IT სექტორში. ბევრი უცხოელი სპეციალისტი იყენებს ამ მოდელს თავისი ტექნოლოგიური ბიზნესის საქართველოში გადმოსატანად და ლეგალურად მუშაობისთვის მინიმალური დაბეგვრის პირობებში.
თავისუფალი ინდუსტრიული ზონები საქართველოში
თავისუფალი ინდუსტრიული ზონები (თიზ) სთავაზობს მაქსიმალურ საგადასახადო შეღავათებსა და გამარტივებულ რეგულირებას წარმოების, ვაჭრობის, ლოგისტიკისა და საერთაშორისო მომსახურების სფეროში მომუშავე კომპანიებს.
საქართველოში ოთხი თიზ-ი ფუნქციონირებს:
ფოთის თიზ — მდებარეობს საზღვაო პორტთან ახლოს, შესაფერისია იმპორტ-ექსპორტისა და ლოგისტიკური კომპანიებისთვის;
ქუთაისის თიზ — ორიენტირებულია მსუბუქ მრეწველობაზე, ელექტრონიკასა და წარმოებაზე;
თბილისის თიზ — შესაფერისია ვაჭრობის, სასაწყობო და ამწყობი ოპერაციებისთვის დედაქალაქთან ახლოს;
ჰუალინგ ქუთაისის თიზ — ჩინური „ჰუალინგ ჯგუფის“ ნაწილი, რომელიც სპეციალიზებულია სამრეწველო საქონლის წარმოებაზე, ვაჭრობასა და ექსპორტზე.
თიზ-ში მოქმედებს „ნულოვანი“ საგადასახადო რეჟიმი: კომპანიისთვის ძირითადი გადასახადები ნულდება (მოგება, დღგ ზონის შიგნით ოპერაციებზე, ქონება), ხოლო იმპორტისა და ექსპორტის გადასახადები არ ვრცელდება საქონლის ზონის გავლით გადაადგილებაზე.
თავისუფალ ინდუსტრიულ ზონაში საქმიანობას თან ახლავს რამდენიმე მნიშვნელოვანი პირობა:
ბიზნესსაქმიანობა უნდა ხორციელდებოდეს ზონის ფიზიკურ საზღვრებში ან პირდაპირ იყოს დაკავშირებული საექსპორტო ოპერაციებთან. ეს ნიშნავს, რომ კომპანიას არ შეუძლია უბრალოდ დარეგისტრირდეს თიზ-ში და განაგრძოს მუშაობა საქართველოს სხვა ტერიტორიაზე — წარმოება, ლოგისტიკა ან მომსახურების გაწევა რეალურად უნდა ხდებოდეს ზონის შიგნით.
საქართველოს შიგნით განხორციელებული გაყიდვები არ არის გათავისუფლებული გადასახადებისგან. თუ თიზ-ში რეგისტრირებული კომპანია ყიდის საქონელს ან მომსახურებას საქართველოს რეზიდენტებზე ან საწარმოებზე, ასეთი ტრანზაქციები განიხილება როგორც შიდა გაყიდვები და ექვემდებარება სტანდარტულ ქართულ გადასახადებს, მათ შორის დღგ-ს და მოგების გადასახადს.
თითოეულ ზონას მართავს კერძო კომპანია, რომელიც უზრუნველყოფს რეგისტრაციას, იჯარის ხელშეკრულებებს და ინფრასტრუქტურულ მომსახურებას. საიჯარო განაკვეთები, მინიმალური ინვესტიციის მოცულობა და ადმინისტრაციული მხარდაჭერის დონე განსხვავდება სხვადასხვა თიზ-ში: ხელშეკრულების გაფორმებამდე აუცილებელია ოპერატორის პოლიტიკის შესწავლა.
თიზ-ში მოქმედი ყველა კომპანია ვალდებულია დაიცვას საბაჟო მოთხოვნები და ანგარიშგების წესები ზონაში საქონლის შეტანისას ან ზონიდან გამოტანისას.
პრაქტიკული მაგალითები
იმისათვის, რომ უკეთ გავიგოთ, როგორ მუშაობს ეს წესები პრაქტიკაში, განვიხილოთ სამი ტიპური სცენარი საქართველოში მოღვაწე მეწარმეებისთვის.
მაგალითი 1. ინდივიდუალური მეწარმე 300,000 ლარის შემოსავლით
შემოსავალი: 300,000 ლარი წელიწადში (საექსპორტო მომსახურება)
საგადასახადო განაკვეთი: 1%.
დღგ: არ წარმოიშობა, რადგან მომსახურება მიეწოდება უცხოელ კლიენტებს (მომსახურების ექსპორტი).
ჯამური საგადასახადო ვალდებულება: 3,000 ლარი წელიწადში.
მაგალითი 2. შპს, რომელიც ახდენს მოგების რეინვესტირებას („ესტონური მოდელი“)
მიღებული მოგება: 200,000 ლარი.
მთლიანი თანხა მიიმართება ახალი აღჭურვილობის შესაძენად და პერსონალის გასაფართოებლად.
მოგების გადასახადი: 0%.
საგადასახადო ვალდებულება: 15%-იანი გადასახადი წარმოიშობა მხოლოდ მომავალში, როდესაც მფლობელები გადაწყვეტენ ამ თანხის დივიდენდების სახით გაცემას.
კომპანია ინარჩუნებს საბრუნავ კაპიტალს განვითარებისთვის.
მაგალითი 3. IT კომპანია კლიენტებით მთელი მსოფლიოდან
საქმიანობა: პროგრამული უზრუნველყოფის შემუშავება და მომსახურების ექსპორტი.
დღგ: 0% (საექსპორტო ოპერაცია).
სპეციალური სტატუსი: „საერთაშორისო კომპანიის“ ან „ვირტუალური IT ზონის“ სტატუსის მიღებისას, მოგებისა და თანამშრომელთა ხელფასების გადასახადები მნიშვნელოვნად მცირდება (შესაბამისად 5%-მდე ან 0%-მდე).
მოგების გატანა: დივიდენდების განაწილებისას მოქმედებს 5%-იანი განაკვეთი (ან 0% საერთაშორისო კომპანიისთვის).
ბიზნესის წარმოებისას მნიშვნელოვანია, რომ ყველა ფინანსური ოპერაცია იყოს გამჭვირვალე და უსაფრთხო — განსაკუთრებით მაშინ, თუ შემოსავლის ნაწილი კრიპტოვალუტაში შემოდის. იმისათვის, რომ ყველა ტრანზაქცია იყოს ლეგალური, მიმართეთ ლიცენზირებულ გადამცვლელ სერვისებს, რომლებიც თანამშრომლობენ ქართულ ბანკებთან და ოფიციალურად აფორმებენ გარიგებებს.
FAQ
მჭირდება თუ არა მოგების გადასახადის გადახდა, თუ თანხა არ გამომაქვს?
არა, მანამ, სანამ მოგება არ არის განაწილებული, მოგების გადასახადი (CIT) არ წარმოიშობა.
არის თუ არა ინდივიდუალური მეწარმე (იპ) ვალდებული გადაიხადოს დღგ?
მხოლოდ იმ შემთხვევაში, თუ დასაბეგრი ოპერაციებიდან მიღებული ბრუნვა ნებისმიერი ზედიზედ 12 თვის განმავლობაში აჭარბებს 100,000 ლარის ლიმიტს.
როგორ იბეგრება ხელფასები?
20% საშემოსავლო გადასახადი (PIT) + საპენსიო შენატანები.
რომელი უფრო მომგებიანია: ინდივიდუალური მეწარმე (იპ) თუ კომპანია?
დაბალი შემოსავლებისთვის — ცალსახად ინდივიდუალური მეწარმე. მასშტაბირებისა და ინვესტიციებისთვის — შპს + „ესტონური მოდელი“.